مشاركت كنندگان حمله به ایران باید خسارت ها را جبران كنند

سفیر ایران در سازمان ملل در نامه‌ای به دبیركل سازمان ملل و شورای امنیت با اشاره به اذعان آمریكا به مشاركت كشور‌های حاشیه خلیج فارس در حمله به ایران گفت: دولت‌های این كشور‌ها موظف‌اند، خسارات وارده به جمهوری اسلامی ایران را كامل جبران كنند.

1405/03/02
|
09:28

سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان ملل در نامه‌ای به دبیركل سازمان ملل و شورای امنیت به اذعان مقامات آمریكا به نقش و مشاركت كشور‌های حاشیه جنوبی خلیج فارس و اردن در ارتكاب تجاوز علیه ایران پاسخ داد.

امیر سعید ایروانی روز جمعه به وقت محلی به برخی مكاتبات اخیر كشور‌های حاشیه جنوبی خلیج فارس به شورای امنیت و ادعا‌های بی اساس آنها، به اظهارات علنی اخیر مقامات آمریكا، از جمله رئیس جمهور آمریكا و فرماندهی سنتكام اشاره كرده كه آشكارا مشاركت كشور‌های حاشیه جنوبی خلیج فارس و اردن در جریان جنگ تجاوزكارانه علیه جمهوری اسلامی ایران، تایید و اعلام كرده‌اند كه این كشور‌ها «عملاً شانه‌به‌شانه آمریكا» در این تجاوز، از جمله، از طریق در اختیار گذاشتن پایگاه‌ها و تأسیسات نظامی، حمایت‌های لجستیكی و عملیاتی، تبادل اطلاعات، هماهنگی پدافند هوایی، اعطای دسترسی به حریم هوایی در جنگ تجاوزكارانه علیه ایران مشاركت داشته‌اند.

نماینده دائم ایران در این نامه، مسئولیت بین المللی دولت‌های حاشیه جنوبی خلیج فارس شامل قطر، بحرین، كویت، عربستان سعودی، امارات متحده عربی و به همراه اردن، به خاطر مشاركت و تسهیل تجاوز علیه جمهوری اسلامی ایران مطرح و تاكید كرده است كه این دولت ها، به‌عنوان دولت‌های مسئول، موظف هستند جبران كامل خسارات وارده به جمهوری اسلامی ایران، از جمله تمامی خسارات مادی و معنوی ناشی از اعمال متخلفانه بین‌المللی خود را به‌عمل آورند.

متن نامه سفیر ایران در سازمان ملل به شرح زیر است:

بنا به دستور دولت متبوعم، و در ادامه مكاتبات پیشین‌مان درباره جنگ تجاوزكارانه و غیرموجه كه از سوی ایالات متحده و رژیم صیهونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران صورت گرفت، و نیز نامه‌های مربوط به مسئولیت دولت‌هایی كه از طریق اعمال متخلفانه بین‌المللی خود در این تجاوز علیه حاكمیت و تمامیت ارضی ایران مشاركت، كمك و پشتیبانی كرده‌اند، از جمله آخرین نامه ایران مورخ 30 آوریل 2026 (S/2026/377)، مایلم به نامه مورخ 4 مه 2026 نماینده دائم دولت كویت نزد سازمان ملل متحد خطاب به رئیس شورای امنیت (S/2026/382) و نیز نامه مورخ 7 مه 2026 نماینده دائم بحرین نزد سازمان ملل متحد خطاب به رئیس شورای امنیت (S/2026/391) پاسخ دهم.

1 - این نامه‌ها بار دیگر از اذعان به این واقعیت اساسی و تعیین‌كننده خودداری می‌كنند كه آمریكا و رژیم اسرائیل مرتكب اعمال تجاوزكارانه و حملات غیرقانونی علیه ایران شده‌اند و در عین حال تلاش دارند با نسبت دادن مسئولیت به جمهوری اسلامی ایران ــ یعنی همان دولتی كه هدف این تجاوز قرار گرفته است ــ واقعیت‌های حقوقی را تحریف كنند. استفاده غیرقانونی از زور و حملات آمریكا و رژیم اسرائیل علیه ایران، با همدستی، كمك و حمایت دولت‌های واقع در سواحل جنوبی خلیج فارس، مصداق نقض‌های فاحش و گسترده حقوق بین‌الملل ناظر بر توسل به زور و حقوق بین‌الملل بشردوستانه در مخاصمات مسلحانه است.

2 - ادعای اعمال حق دفاع مشروع از سوی دولت كویت، بحرین، سایر دولت‌های واقع در سواحل جنوبی خلیج فارس و نیز اردن، دفاع مشروع معتبر و قانونی وفق ماده 51 منشور ملل متحد محسوب نمی‌شود؛ بلكه مصداق آشكار عمل تجاوزكارانه در نقض قطعنامه 3314 (دوره بیست‌ونهم) مجمع عمومی مورخ 14 دسامبر 1974 است. اعمال متخلفانه بین‌المللی دولت‌های مذكور، طبق بند (f) ماده 3 قطعنامه 3314 (XXIX)، در زمره اعمال تجاوزكارانه قرار می‌گیرد.

بنابراین، آنان نمی‌توانند از نظر حقوقی یا واقعی مدعی شوند كه كشورهایشان صرفاً در مخاصمه مسلحانه دخالتی نداشته‌اند. برعكس، این حق ذاتی جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان قربانی این جنگ تجاوزكارانه است كه مطابق حقوق بین‌الملل، از حق دفاع مشروع استفاده كند. در شرایط كنونی، هرگونه ادعای اثبات‌نشده و اظهارات فاقد پشتوانه از سوی كویت و بحرین، سایر دولت‌های واقع در سواحل جنوبی خلیج فارس و نیز اردن درباره پایبندی قاطع آنان به حقوق بین‌الملل، فاقد وجاهت و اثر حقوقی است.

3 - افزون بر این، اظهارات علنی اخیر مقامات ارشد آمریكا، از جمله فرمانده فرماندهی مركزی ایالات متحده) سنتكام) آشكارا تأیید كرده است كه چندین دولت واقع در سواحل جنوبی خلیج فارس در جریان جنگ تجاوزكارانه علیه جمهوری اسلامی ایران، «عملاً شانه‌به‌شانه آمریكا» عمل كرده‌اند. گزارش‌ها همچنین حاكی از آن است كه این همكاری شامل در اختیار گذاشتن پایگاه‌ها و تأسیسات نظامی، حمایت‌های لجستیكی و عملیاتی، تبادل اطلاعات، هماهنگی پدافند هوایی، اعطای دسترسی به حریم هوایی و مشاركت در فعالیت‌های نظامی علیه سرزمین و منافع ایران بوده است.

بر اساس این اظهارات و گزارش‌ها، آمریكا به‌طور مشخص عربستان سعودی، امارات متحده عربی، بحرین، قطر و كویت را به‌عنوان دولت‌هایی معرفی كرده است كه در جریان تجاوز علیه ایران، فعالانه با اقدامات نظامی آمریكا همكاری داشته‌اند.

رئیس‌جمهور ایالات متحده نیز بار‌ها از «متحدان خاورمیانه‌ای» به‌دلیل شراكت، همكاری و هماهنگی آنان در طول اقدامات تجاوزكارانه نظامی علیه ایران تمجید كرده است.

4 - مطابق بند 4 ماده 2 منشور ملل متحد، تمامی دولت‌های عضو تعهدی روشن دارند كه از تهدید یا توسل به زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی هر دولت خودداری كنند. این تعهد همچنین دولت‌ها را از كمك، حمایت، تسهیل، پشتیبانی یا ممكن‌ساختن اعمال تجاوزكارانه یا سایر استفاده‌های غیرقانونی از زور توسط دولت دیگر منع می‌كند.

بر اساس حقوق بین‌الملل عرفی، همان‌گونه كه در ماده 16 طرح مسئولیت دولت‌ها برای اعمال متخلفانه بین‌المللی (2001) تدوین شده است، دولتی كه آگاهانه به دولت دیگری در ارتكاب عمل متخلفانه بین‌المللی كمك یا مساعدت كند، در صورتی كه این كمك با علم به اوضاع و احوال عمل متخلفانه صورت گرفته باشد، مسئولیت بین‌المللی خواهد داشت.

در این چارچوب، دولت قطر، پادشاهی بحرین، دولت كویت، پادشاهی عربستان سعودی، امارات متحده عربی و پادشاهی هاشمی اردن، از طریق فراهم كردن پایگاه‌ها و تأسیسات نظامی، حمایت عملیاتی و لجستیكی، همكاری اطلاعاتی، اعطای دسترسی به حریم هوایی و سایر اشكال كمك مستقیم یا غیرمستقیم كه توسط ایالات متحده برای انجام حملات نظامی غیرقانونی علیه جمهوری اسلامی ایران مورد استفاده قرار گرفته است، مرتكب رفتاری شده‌اند كه موجب مسئولیت بین‌المللی آنان در قبال اعمال متخلفانه بین‌المللی می‌شود.

5 - موضع حقوقی جمهوری اسلامی ایران در قبال قطعنامه 2817 (2026) شورای امنیت ــ كه هم به‌عنوان سند رسمی شورای امنیت (S/2026/202) و هم مجمع عمومی (A/80/680) منتشر شده است ــ با حقوق بین‌الملل و منشور ملل متحد سازگار است.

هرچند دولت‌های عضو، مطابق ماده 25 منشور ملل متحد، پذیرفته‌اند كه تصمیمات شورای امنیت را طبق منشور اجرا كنند، اما شورای امنیت نمی‌تواند دولت‌ها را به تبعیت از تصمیماتی كه با سوءنیت اتخاذ شده یا حاوی مطالبات یك‌جانبه، جانبدارانه، گزینشی و مغایر با اهداف و اصول بنیادین منشور ملل متحد است، وادار كند.

در این رابطه، دیوان بین‌المللی دادگستری در نظریه مشورتی سال 1971 خود تصریح كرده است كه دولت‌های عضو تنها در صورتی ملزم به اجرای تصمیمات شورای امنیت هستند كه این تصمیمات «مطابق منشور» باشد. بر این اساس، منشور ملل متحد به شورای امنیت اختیار نمی‌دهد كه استفاده غیرقانونی از زور، اعمال تجاوزكارانه و نقض‌های فاحش حقوق بین‌الملل بشردوستانه از سوی آمریكا و رژیم اسرائیل، و نیز همدستی دولت‌هایی را كه چنین اعمال متخلفانه‌ای علیه ایران را تسهیل كرده یا مستقیماً در آن مشاركت داشته‌اند، نادیده بگیرد و در عین حال از ایران ــ به عنوان قربانی تجاوز ــ بخواهد، از جمله، از حق عرفی دفاع مشروع خود وفق حقوق ناظر بر توسل به زور صرف‌نظر كند.

6 - با وجود ناكامی شورای امنیت در پاسخگو كردن دولت‌های واقع در حاشیه جنوبی خلیج فارس و اردن به‌دلیل اعمال متخلفانه بین‌المللی علیه ایران، این دولت‌ها به‌عنوان دولت‌های مسئول، موظف‌اند جبران كامل خسارات وارده به جمهوری اسلامی ایران، از جمله كلیه خسارات مادی و معنوی ناشی از اعمال متخلفانه بین‌المللی خود را به‌عمل آورند.

موجب امتنان خواهد بود چنانچه دستور فرمایید مكاتبه حاضر به‌عنوان سند رسمی شورای امنیت ثبت و توزیع گردد.

دسترسی سریع